Kronenburg-plantsoen

Op een prachtige plek in het centrum van IJsselstein staat dit Rijksmonument uit 1849.
De verschillende fasen in de opbouw en opzet zijn nog goed afleesbaar. Van een herenhuis aan de Kerkstraat met de uitbreiding van een dwarshuis aan het Kronenburgplantsoen vormde het complex een dubbel herenhuis. In 1866 wordt Kronenburgplantsoen 4/4a als apart herenhuis verkocht:
“Een logeabel HEERENHUIS, met grooten fraaijen Tuin, voorzien van: Gang met wit marmer bevloerd, negen Kamers, waaronder Suite, allen behangen en onderscheidene met stookplaatsen, Keuken, Kelder, Zolder, enz. Groot 5 roeden, 6 ellen” Pas in 1960 werd het herenhuis opgesplitst in een beneden- en bovenwoning.

Ondanks dat het een groot huis is, ontbreekt het de woning aan een grotere verblijfsruimte met een directe relatie met de (voor)tuin. De meer besloten ruimten aan weerszijden van de gang in het voorhuis worden gebruikt als werkkamer en zitkamer. De huidige aanbouw wordt gesloopt en wordt vervangen door een eigentijdse uitbreiding die gebruikt zal worden als woonkeuken met eigen achterom en (tuin)berging. De nieuwbouw presenteert zich als zelfstandig paviljoen met veel transparantie als tegenhanger op de meer massieve uitstraling van het monument. Bronskleurig staal voor de kozijnen en gevelafwerking vormen een mooi contrast op de zwaarte van het grove stucwerk van het monument.

De nieuwbouw respecteert het monument door terugliggend aan te sluiten op zowel de voorgevel van het monument als de achtergevel van het buurpand. Het volume wordt dusdanig gemanipuleerd dat er mooie tussenruimten ontstaan die volop daglicht de woonkeuken laten binnentreden en anderzijds mooie zichtrelaties bieden naar de aangrenzende tuin en omgeving.

Op het grensvlak van het voor- en achterhuis ontwerpen we een volledig nieuw trappenhuis. Hier worden de entiteiten weer voelbaar door functie en afwerking. De vide met daglicht vanuit het dak en de verschillende doorzichten bieden een betere oriëntatie in het nu donkere pand en versterken de onderlinge relatie van de verschillende woonfuncties.

Beursplein Tiel

Op de locatie van een leegstand kantoorpand aan een van de hoofdtoegangswegen naar Tiel wordt het Beursplein ontwikkeld. Het woningbouwplan bestaat uit 105 woningen met grote diversiteit in grootte, ontsluiting en oriëntatie. Het complete plan bestaat uit twee fases die in vorm en materiaal wel éen familie vormen.

In de basis wordt het complex opgetrokken uit metselwerk, waarbij de hogere verdiepingen terugspringen of zij uitgehouwen zijn uit de massa. Zo wordt er gespeeld met materiaal en afwerking om de verschillende typologieën en verbijzonderingen in het programma te duiden. De daken worden geactiveerd door er gemeenschappelijke en privétuinen te maken.

Het complex krijgt het BENG certificaat (bijna energieneutraal).

Wit-gele kruisgebouw

Het wit-gele kruisgebouw in IJsselstein is gebouwd in 1962 en een goed voorbeeld van de late wederopbouw. Het heeft een eenvoudige, heldere vorm en de gevel is opgedeeld in drie met centraal een transparant deel en meer gesloten, metselwerk zijbeuken. De gevelopeningen in deze zijbeuken zijn gevarieerd van grootte en compositie. Aan de oorspronkelijke gevel was goed af te lezen wat de functies erachter waren: het centrale deel was op de begane grond een ontvangstruimte, met ondersteunende ruimtes in de zijbeuken. Op de verdieping was het centrale al en daktuin, in de zijbeuken waren appartementen voor zusters ondergebracht.

Het gebouw heeft tot het in 2017 leeg kwam te staan altijd een maatschappelijke functie gehad, als laatste als consultatiebureau. In de loop van de tijd zijn er een aantal verbouwingen geweest: de daktuin is dichtgezet om extra ruimte te creëren en de indeling op zowel begane grond als de verdieping zijn dusdanig gewijzigd dat de plattegrond niets meer met de gevel te maken heeft. Alle originele details binnen zijn zo goed als verdwenen. In de gevel is in de jaren 80 de originele, minimaal gedetailleerde en transparante invulling van de middenbeuk vervangen door een meer gesloten en opgedeelde kozijnindeling die geen recht doet aan het originele concept.

De nieuwe bestemming van het gebouw is wonen waarbij elke verdieping een appartement is. In het centrale, transparante deel zijn de woonvertrekken gesitueerd die zo mooi zicht hebben over het aan de overzijde gelegen Kasteelpark. In de zijbeuken bevinden zich de slaap- en andere secundaire kamers. Zo is de plattegrond weer af te lezen zijn aan de gevel. Naast deze twee appartementen hebben we een extra laag toegevoegd voor een derde appartement. Deze opbouw maken we in de vorm van een eenvoudig en ingetogen gedetailleerd volume. Er is duidelijk af te lezen dat dit een latere toevoeging is die het originele gebouw in zijn waarde laat. Dit volume wordt bekleed met antraciet hout.

De invulling van de gevel van het middendeel is hersteld naar de originele transparante staat, zij het met eigentijdse detaillering met triple glas.

Loft Sixty-four

In hartje ‘s-Hertogenbosch is een voormalig kantoor en werkplaats volledig gerenoveerd en omgebouwd tot loft. Omdat het pand maar liefst 20 meter diep is en eigenlijk alleen lichtinval aan de voor- en achtergevel had werd daglicht een belangrijk thema. De nadrukkelijke wens van de opdrachtgever was de woning als één grote ruimte te kunnen beleven. Hiervoor zijn verschillende vides aangebracht die ook tot diep in de woning het daglicht toelaten.

De vides bieden spannende doorkijkjes tussen de verschillende woonfuncties onderling. De functionele elementen als badkamer, toiletten, berging en keukenapparatuur zijn ondergebracht in één groot houten volume dat begane grond en verdieping met elkaar verbindt. Vanuit het bad kijk je zo de vide in en zie je de vogels in de lucht. Doordat de zijwanden vrij van obstakels zijn heeft de woning zijn diepte en ruimtelijkheid behouden terwijl het tóch intieme ruimtes oplevert.

Poortgebouw

Met de grote uitbreiding van het fabrieksterrein van Terberg in Benschop werd ook de hoofdentree verlegd van de zijkant van het terrein naar de voorkant. Om de zichtbaarheid van deze entree, die iets terug ligt van de weg, te vergroten ontwierpen we een grote luifel die tevens functioneel dient om de bezoekers droog te houden bij het aanmelden. Deze luifel wordt vanuit het midden vrij gedragen en daar bevindt zich tevens de portiersloge. Deze is op de begane grond zo transparant mogelijk gehouden met een minimale detaillering om het zicht rondom te maximaliseren. Er is een verdieping met ondersteunende functies die contrasteert door juist gesloten te zijn. Er is gezocht naar een optimale verhouding tussen de maten van luifel, constructie, plattegrond en gevel. De maquette hebben we 3D laten printen.

Walkade

Doel van de opgave is een eigentijdse woning te realiseren die wordt ontwikkeld vanuit de bestaande woning en zich naadloos laat inpassen in de historische context. Door de markante plek in de stad vraagt deze woning om een kwalitatieve uitstraling.

Voorgesteld wordt om de gewenste uitbreiding op souterrain niveau te realiseren zodat de bestaande woning op het niveau van de Walkade qua omvang gelijk blijft.
In de nieuwe situatie kom je binnen in een open woonkeuken met opengewerkte kap. Een entresol biedt ruimte voor een kinderspeelplek, werkplek of ruimte voor logee. De woonkeuken grenst aan zowel zuid- als westzijde aan de nieuwe terrassen. Die liggen volledig in de zon waar genoten kan worden van een prachtig uitzicht over het Kloosterplantsoen en stadsmuur.
In het souterrain wordt de bestaande woning aan de achterzijde uitgebreid voor het wonen. Om dit functioneel mogelijk te maken wordt de begane grondvloer een stuk opgetild zodat er een volwaardige verdiepingshoogte ontstaat in het souterrain. Aan de zijkant wordt de uitbreiding middels een patio vrijgehouden van de bestaande woning. Een van de muren van de patio is de historische middeleeuwse stadsmuur. De slaapkamers liggen verdiept waardoor het mogelijk wordt het dak van deze uitbreiding vanaf de Walkade te benaderen. Dit dak is nu voorzien van een wilde bloemtuin die tevens de privacy waarborgt voor het privé terras. Daglicht voor de slaapkamers komt binnen via bestaande gevelopeningen, danwel via de nieuwe patio.

Gekozen is om de kapvorm te handhaven. Om de woning abstracter te krijgen en te ontdoen van zijn kleinschaligheid is er voor gekozen de dakoverstekken en goten te amoveren. Waar in de oorspronkelijke woning de goot een inleiding gaf voor de mansarde kap wordt nu het dakvlak verticaal doorgetrokken tot de hoogte van de raamkozijnen. Op deze manier ontstaat er een betere verhouding tussen gevel en dak. Op een vanzelfsprekende manier ontstaat er door de nieuwe kapvorm in combinatie met de bestaande gevelopeningen een compleet nieuw gevelbeeld. Daar waar mooie uitzichten zijn of waar dit programmatisch wordt verlangd worden raamopeningen naar boven of beneden vergroot

Scouting Rhenova

In opdracht van scoutingvereniging Rhenova is een clubgebouw ontworpen voor een driehoekige locatie die grenst aan het Leidsche Rijn Park. Er is gekozen voor een autonoom, ovaal volume dat past binnen deze context. Bij een scoutinggebouw gaat het immers om de interactie tussen binnen en buiten, tussen gebouw en terrein, maar ook om een herkenbaar, stoer gebouw.

Het terrein zal ten dele worden verhard. Deze grens tussen hard en zacht is terug te zien in het gebouw. Het volume opent zich hier en het asfalt begeleidt je naar de entree. Op deze manier wordt een duidelijke entree gecreëerd die binnen de vorm is gevonden. Aan de entree grenst een functionele zone over twee verdiepingen. Door de verdraaiing in de plattegrond ontstaat een vide naast de berging over twee verdiepingen waar een klimwand is opgenomen.

Achter de functionele zone liggen de groepsruimten. De jonge scoutingleden hebben vanwege de vele buitenactiviteiten hun groepsruimten op de begane grond welke direct aan het buitenterrein grenzen. Houten stijlen bepalen het gevelbeeld, deze vormen een continue huid die de vorm begeleidt. Tussen deze stijlen varieert een open of gesloten vulling. Dit gevelsysteem laat verschillende indelingen van ramen en deuren toe.

MFA de Haar

Zowel het dorpshuis, schietvereniging de Treffers als voetbalvereniging EMM in Randwijk hadden nieuwbouwplannen en besloten de krachten te bundelen om een nieuw, gezamenlijk gebouw neer te zetten. Vervolgens hebben ze een architectenselectie uitgeschreven die wij hebben gewonnen. In de omgeving van Randwijk staan een aantal steenfabrieken die de bakstenen laten drogen in langwerpige schuren met een zadeldak met flauwe helling. Deze typologie is gebruikt als uitgangspunt voor het ontwerp en refereert eraan door vorm en materiaalgebruik.

De oostzijde van het nieuwe multifunctionele gebouw is open en transparant met zicht op het hoofdveld van de voetbalvereniging. De westzijde is meer gesloten en ingetogen. In de kelder bevindt zich de schietbaan, op de verdieping zijn een drietal multifunctionele ruimtes van verschillende groottes die onafhankelijk of gelijk gebruikt kunnen worden naar gelang de vraag en gelijktijdigheid van aanwezigheid van de gebruikers.

IJsselzig

Aan de dijk van de Hollandse IJssel is een woning gerealiseerd die uitkijkt over het water. De IJsselzijde is transparant gehouden om het zicht te maximaliseren, de dijkzijde heeft een meer ingetogen, gesloten karakter om privacy te waarborgen.

De woning voegt zich in de bebouwing van de dijkwoningen wat betreft vormentaal, maar krijgt een eigentijds karakter met strakke detaillering. Hierbij is gekozen voor warme kleuren en materialen in dezelfde tinten: een bakstenen gevel en koperen dak. Het geheel gaat zo als éen volume werken. De binnenkant is in contrast hiermee erg licht gehouden.

Een houten kern organiseert de ruimten intern en omvat de trappen, bergingen en andere facilitaire zaken. De rest van de plattegrond kan daardoor volledig vrij benut worden.

De woon- en slaapvertrekken liggen allen aan de IJsselzijde, de ondersteunende ruimten zijn aan de dijkzijde georganiseerd. Op de verdieping hebben alle slaapkamers zicht op de IJssel.

Om daglicht in de ruimten op de verdieping te krijgen aan “ondersteunende” zijde wordt er een lichthapper geïntroduceerd die indirect strijklicht binnen brengt. De rest van de kap kan daardoor strak en leeg blijven.