Kromme Rijn College

Het bestaande gebouw aan de Rubenslaan 91 is in 1956-1958 gebouwd als een ULO-school. Architect was Piet Dingemans (1910-1970), een bekend Utrechts architect. Het gebouw heeft minstens 20 jaar leeggestaan en is door buurtbewoners behouden van sloop. Onze opdrachtgever SPO Utrecht heeft samen met de gemeente Utrecht, na onderzoek van Stichting Mevrouw Meijer, besloten het gebouw te renoveren en te voorzien van een nieuwe uitbreiding geschikt als locatie voor het Kromme Rijn College (KRC).

Het doel van het KRC is dat internaliserende leerlingen binnen maximaal drie tot vier jaar weer uitstromen op het hoogst haalbare niveau naar een passende reguliere setting voor voortgezet onderwijs.

Vanuit de onderwijskundige visie is het gewenst om een natuurlijke indeling van drie clusters te hebben: prikkelvrij, prikkelarm en prikkelrijp. Deze indeling zie je letterlijk terug in de drie bouwlagen van het bestaande gebouw. Overzicht en veiligheid wordt geboden door voorzieningen direct in of aansluitend aan de groepsruimten te plaatsen. Dat geldt vooral voor de prikkelvrije en prikkelarme clusters, waar bijvoorbeeld de lockers in de groep staan en het toilet dichtbij is. In deze clusters liggen ook rustruimten zodat leerlingen zich even kunnen terugtrekken. In het prikkelrijke cluster worden leerlingen voorbereid op meer zelfstandigheid en samenwerking met andere leerlingen in een meer dynamisch omgeving. Voorzieningen als toilet, garderobe, atelier en Science lokaal bevinden zich verder van de groepsruimte af.

Renovatie

De kwaliteiten van het bestaande gebouw hebben we kunnen behouden en waar verdwenen terug kunnen brengen. Hoge ruimten, brede gangen, een granito trap en een stoer betonnen casco bepalen nog steeds de identiteit. Voor het bestaande gebouw hebben we een nieuwe indeling gemaakt die goed past binnen de bestaande structuur. De gangzones blijven monumentaal zonder doorsteek van installaties. Plafonds liggen opgesloten tussen de betonnen spanten. Op deze manier blijft het betonnen casco voelbaar in het interieur.

Het bestaande gebouw kent geen monumentenstatus maar past qua tijdsgeest volledig in de wijk Kromme Rijn, een moderne naoorlogse wederopbouw wijk met vooroorlogse villa’s in een bijzondere groenstructuur.
Door dit gebouw respectvol te renoveren en te voorzien van een eigentijdse uitbreiding behouden we niet alleen het geheugen van de wijk maar geven we deze ook weer een nieuwe impuls.

Nieuwbouw

Voor de uitbreiding is een stevig volume tegen het bestaande gebouw geplaatst. Door inpassing van een vrij specifiek programma (onderwijs met kleedruimten op de begane grond, een sportruimte op de verdieping en een aparte buitenruimte) zien we de nieuwbouw als zelfstandige korrel die we tegen het bestaande gebouw plaatsen. De setbacks en het dakterras zorgen voor een vriendelijke aansluiting op de tuinen van de aangrenzende woningen. Het totale ensemble functioneert zowel als beëindiging van de rijwoningen langs de hoofdweg als inleiding op het aangrenzende Kromme Rijn park.

De betonbanden, de bijzondere indeling van de stalen kozijnen en de open- gesloten vlakken van het bestaande gebouw gelden als inspiratie voor het ontwerp van de gevel van de nieuwbouw. De plint van de uitbreiding bestaat uit een lichtgele baksteen. Gevelopeningen hebben de hoogte van de plint zodat een spel ontstaat van open en gesloten vlakken. Om de sportfunctie als volume niet direct afleesbaar te maken in de gevel is een extra gevelband geïntroduceerd. Op deze manier wordt het volume optisch verkleind en wordt het dakterras voorzien van een gesloten borstwering. De twee gevelbanden boven de plint hebben ieder afzonderlijk een eigen vlakverdeling in een open houten gevelbekleding en verwijzen naar het ritme van de bestaande raamkozijnen. Door de vlakken te knikken ontstaat een dynamisch gevelbeeld welke de alzijdigheid van het volume versterkt en een mooi schaduwspel verzorgt ter plaatse van de horizontale banden.

Duurzaamheid

De grootste milieuwinst is gerealiseerd door het behoud en hergebruik van het bestaande gebouw. Hierdoor zijn aanzienlijke hoeveelheden materiaal, afval en CO₂ uitstoot bespaard. Daarnaast is het gelukt de school bijna energieneutraal te krijgen.

Het bestaande casco is aan de binnenzijde geïsoleerd met nieuwe aluminium kozijnen in renovatieprofiel met triple glas. De geprofileerde betonnen dakrand is behouden waarop een terugliggende dakrand is ontworpen om het dak aan de bovenzijde te kunnen isoleren. De betonvloeren ter plaatse van de gevelkozijnen zijn doorgestort en vormen koudebruggen. Hierdoor is de dekvloer voorzien van een strook elektrische vloerverwarming om excessen op te kunnen vangen. Het gebouw kent een goede luchtdichting en heeft een energieopslagsysteem (EOS). Daarnaast zijn maatregelen getroffen ten behoeve van biodiversiteit en klimaatadaptatie, waaronder nestkasten in de gevels en wateropvang op eigen terrein. Nieuwe uitval zonweringen geven het vertrouwde gezicht terug aan de buurt.

Kunst

Op de buitengevel is een kunstwerk te bewonderen van Esmee Seebregts. Het kunstwerk van ca. 430 gekleurde ‘bakstenen’ symboliseert de prikkeldomeinen en de connectie met de Kromme Rijn. De stenen zijn gemaakt van gerecycled plastic op een massief acrylaat. De intensiteit van kleur en daardoor prikkels is duidelijk zichtbaar. Verwondering ontstaat door het licht en reflectiespel van de opgedikte stenen. Op ieder moment van de dag weer anders, iets wat overeenkomt met hoe leerlingen zich kunnen voelen.

St. Dominicusschool

De Sint Dominicusschool functioneerde vroeger als school voor de paters, die in verbinding stond met de Sint Dominicuskerk.

Tegenwoordig wordt er regulier onderwijs gegeven, maar de historische relatie tussen kerk en school is nog altijd herkenbaar in de architectuur. In het ontwerp staat het behoud en herstel van deze historische identiteit centraal. De bestaande bouwdelen worden met zorg gerenoveerd en in ere hersteld, waarbij karakteristieke elementen en oorspronkelijke kwaliteiten opnieuw zichtbaar worden gemaakt. Daarmee blijft de gelaagdheid van het gebouw leesbaar en wordt de historische relatie tussende verschillende bouwfasen versterkt.

Rond 2000 is een nieuw bouwdeel toegevoegd dat de bestaande volumes met elkaar verbond. Hoewel deze uitbreiding de verschillende gebouwdelen samenbracht, leidde het ook tot een onoverzichtelijke interne structuur met donkere smalle gangen en beperkte daglichttoetreding.

Het nieuwe ontwerp introduceert een nieuw centraal hart voor de school, waarin de verdiepte speelzaal fungeert als multifunctionele ruimte met grote raamopeningen voor daglicht. De nieuwe gevel zoekt de balans tussen eigentijdse architectuur met een knipoog naar de detaillering van de bestaande bouwdelen.

Het nieuwe ‘gezaagde’ metselwerk en de kaders op de eerste verdieping verwijzen subtiel naar de bestaande ornamentiek en ritmiek van de gevels.Op de eerste verdieping zorgt een doorlopende lichtstraat boven de gangzone voor meer daglicht, waardoor licht en lucht diep het gebouw binnen kunnen dringen.

Het kunstwerk, dat zich momenteel op de achtergevel bevindt, krijgt in het nieuwe ontwerp een prominente plek op de voorgevel. Daarmee wordt het een herkenbaar gezicht van de school en een belangrijk oriëntatiepunt voor bezoekers en gebruikers.

Bestaande karakteristieke elementen uit het interieur zijn meegenomen in het nieuwe ontwerp. De zwarte tegelstrips als lambrisering uit de oorspronkelijke bouwdelen zijn opnieuw geïnterpreteerd en geïntegreerd in de nieuwe toevoegingen, waardoor oud en nieuw op een vanzelfsprekende manier samenkomen. Door het na-isoleren van vloeren, gevels en daken wordt het gebouw bovendien technisch en energetisch opgewaardeerd, zodat het weer voldoet aan de hedendaagse eisen op het gebied van comfort en duurzaamheid.

Upp Living

Op de plek van een oude kantoorlocatie ontwierpen wij 190 woningen met een grote diversiteit aan plattegronden. Het plan bestaat uit een laag deel dat de contouren van de stedenbouwkundige verkaveling volgt. Aan de noord- en zuidkant van het plan zorgen twee hoogteaccenten voor zichtbaarheid vanuit zowel de binnenstad van Alphen als vanaf het station. De woningen zijn ontsloten door een middengang, waardoor er levendigheid aan alle kanten van het plan is. Parkeren en bergingen liggen onder de grond, het maaiveld is groen ingericht en ook in de plint wordt gewoond zodat de leefbaarheid prettig is.

Het lage en hoge deel hebben dezelfde architectonische taal wat betreft de gevelopeningen, het materiaal hebben we afwijkend gemaakt zodat ze herkenbaar blijven als eigen massa. Voor de laagbouw is gekozen voor metselwerk en de hoogteaccenten zullen in licht architectonisch beton uitgevoerd worden. Door te spelen met loggia’s en balkons ontstaat er een levendig maar toch rustig gevelbeeld.

OBS Vleuterweide

Voor SPO Utrecht ontwerpen we een nieuwe basisschool in Vleuterweide, Utrecht. Het plangebied ligt aan de Landschapsbaan welke een fraaie doorsnijding van de wijk vormt. De Landschapsbaan kenmerkt zich bijna als een parklaan waar de wegen ondergeschikt zijn aan het landschap. Dit landschap varieert van wilgenbossen, naar extensieve bloemenweides, via een grootschalige waterpartij naar het groene wallandschap rond het plangebied.

In het ontwerp trekken we de groene wal door tot het gebouw zodat er een veilige, introverte plek ontstaat met de scholen aan de randen van de locatie zodat zij zich trots aan de wijk kunnen presenteren. Door de introverte ruimte binnen de grondwal is gekozen voor een autonoom volume dat past binnen deze context. Een compact gebouw dat op verschillende niveaus aansluit op de buitenruimte en grondwal. Een hoogteaccent, waarachter de installaties staan opgesteld, markeert de entree en verankert het gebouw op haar plek. In het gebouw spelen daglicht en uitzicht een wezenlijke rol voor oriëntatie, routing en ruimtelijkheid. De voorzieningen in het hart van het gebouw als atelier, bibliotheek, keuken en speellokalen functioneren allen afzonderlijk maar grenzen zodanig aan elkaar dat ruimtes ook kunnen worden gekoppeld voor bijvoorbeeld een bijeenkomst of het gebruik door de BSO.

Het podium in de ontmoetingsruimte kan ingezet worden als tribune voor een voorstelling in de speellokalen. Andersom kan het podium ook worden gebruikt voor een kleinere voorstelling waarbij de rondgang op de verdieping als tribune werkt. Aan weerszijden van het hart liggen de clusters met groepsruimten gesitueerd. Garderoberuimten bepalen de overgang van hart naar leerplein en zorgen voor een rustiger leeromgeving. In het ontwerp worden een diversiteit aan plekken en sferen gecreëerd. Ieder kind reageert anders op dezelfde plek en ieder kind reageert anders op een andere plek. De combinatie van verschil in ruimte en mate van geborgenheid zorgen er voor dat kinderen in hun leerperiode op school altijd een plek vinden die ze maximaal aanzet tot leren. De plekken ontstaan op en langs het podium bijvoorbeeld rondom de boom, de leeshoek, de hoger gelegen mediaruimte, grenzend aan trappen, balustraden, garderoberuimten en leerpleinen. Middels een boom op het podium, een loopbrug over de ontmoetingsruimte, de verschillende daklichten en een geheel houten wandafwerking van de centrale ruimte proberen we kinderen uit te dagen tot gebruik in een bijzondere atmosfeer.

Binnen het plangebied worden twee scholen gerealiseerd. EVA architecten ontwerpt OBS Vleuterweide. De andere school (Jenaplanschool Zonnewereld) wordt ontworpen door BDG architecten. Samen met Maurer United Architects (kunst) en de gemeente Utrecht geven we invulling aan de inrichting van het binnengebied. Hier wordt op een slimme manier dubbelgebruik van halen/brengen met verhard spelen gefaciliteerd waarbij de overgangen van openbaar naar privé vloeiend in elkaar overlopen.

Kindcentrum Tanthof-West

De gemeente Delft heeft drie consortia geselecteerd voor het ontwerp en de realisatie van tien kindcentra voor de komende tien tot vijftien jaar. EVA Architecten is binnen het consortium van het Scholenatelier verantwoordelijk voor het ontwerp van Kindcentrum Tanthof-West. Het Scholenatelier bestaat verder uit MAAK.space, Blanksma Bouw, WSP, Derix, Lomans, de Groene Jongens en Vlasman.

Het Scholenatelier heeft een modulair houten bouwsysteem ontworpen met ruimte voor een eigen identiteit van het kindcentrum binnen de standaardisatie van het systeem. Het systeem biedt voldoende flexibiliteit om in te spelen op specifieke functionele gebruikerseisen, beeldkwaliteit en stedenbouwkundige randvoorwaarden.

Ons concept

Binnen ons gebouwconcept hebben we ervoor gekozen om de sportzaal (opgetild) centraal in de plattegrond te realiseren. Enkel op deze manier kan er een goed hart ontstaan op de begane grond die beide kindcentra verbindt. De kindcentra liggen als vleugels aan de korte zijde van de sportzaal. Op de verdieping zijn de kindcentra verbonden door een sportcorridor aan de pleinzijde en een natuurcorridor aan de parkzijde. Op deze manier blijft de doorsnede over het hart beperkt (maximale daglichttoetreding) en vormen de beide kindcentra in twee bouwlagen de overgang naar de direct aangrenzende bebouwing.
Door de sportzaal op te tillen en te omsluiten met de kindcentra en de sport- en groencorridor grenzen er niet direct blinde gevels aan de pleinen. De entrees van de Kinderopvang, de sport en de beide scholen liggen naast elkaar (overdekt) in de oksel van het gebouw aan het plein aan de Bikolaan. Duidelijker kan wat ons betreft niet.

Thematische routing

De sportzaal is van buitenaf bereikbaar voor derden maar voor de beide kindcentra ook intern. In de entreehal bevindt zich de lift die de beide kindcentra ook kunnen gebruiken. De trap mondt uit in de sportcorridor vanwaar de leerlingen, naast een eigen interne ontsluiting, hun eigen school op de verdieping kunnen bereiken.
Waar de aula met aanverwante functies op de begane grond de ruimtelijke en programmatische verbinding vormt tussen beide kindcentra, doen de natuur- en sportcorridor dit samen met de gangzones van de beide scholen op de verdieping. Hier ontstaat een rondgang om de sportzaal. Deze corridors worden thematisch ingezet voor sport, cultuur/ kunst en natuur. Hier worden kinderen uitgedaagd tot bewegen, expositie en is er plek voor ontmoeting.

Flexibiliteit

Binnen het bouwsysteem van het Scholenatelier kunnen groepsruimten uitgewisseld worden, vergroot worden naar de gang of samengevoegd worden. De gangzone zal in dit ontwerp overeind blijven evenals de toiletgroepen waarin de installaties worden versleept. Uitbreiden of inkrimpen is mogelijk om aan de voor- en achterzijde van het gebouw een stramien toe te voegen of weg te halen. Binnen het gebouw kunnen de scholen bij groei of krimp onderling groepsruimten delen of uitwisselen. De natuur- en sportcorridor faciliteren dit.

Gevels en materialisatie

Het gebouw krijgt een duurzame en natuurinclusieve uitstraling. Het park wordt verlengd tot aan de Bikolaan en daar wordt het gebouw in opgenomen. Door de omvang van het gebouw in relatie tot de beschikbare kavel is er gekozen om het gebouw in een houten gevel uit te voeren. Op deze manier verzachten we de grote schaal en zoekt het gebouw aansluiting op de groene omgeving. Het stramien van het bouwsysteem komt tot uitdrukking in de gevel waarin we een houten raster integreren in de houten gevelafwerking. Op de verdieping krijgt het raster een extra verticale stijl voor gelaagdheid en schaalverkleining. De baksten uit de sloop van de bestaande school worden hergebruikt in de plint van het gebouw. Om aan te sluiten bij de omgeving zijn de gevelopeningen en de horizontale banden in de kleur rood uitgevoerd, de kleur van de wijk. De twee kindcentra worden uitgevoerd in één materiaal maar in twee kleuraccenten, te weten voorvergrijsd hout en groen gebeitst hout. Natuurlijke kleuren die passen in deze omgeving.

Het hart van de school wordt gevormd door het Boemerang café. Dit is de plek waar je binnenkomt, waar algemene activiteiten voor de school en de buurt georganiseerd worden en iedereen elkaar ontmoet. Het speellokaal grenst aan het Boemerang café en door een grote pui weg te vouwen kunnen deze ruimtes gekoppeld worden voor grotere activiteiten. Vanuit het Boemerang café ga je naar de groepen. Door een grote vide kun je je vanuit alle groepen makkelijk kunt oriënteren en in elke gang die je binnengaat naar een groep loop je naar het licht toe. Een verbreding van de gangen zorgen voor concentratiewerkplekken buiten de klassen. Het interieur hebben we ingetogen gehouden met blank hout en een rustig kleurenpalet.

Omega

Gelegen op het nieuwe bedrijvenpark Ambachtsezoom in Hendrik-Ido-Ambacht hebben we een energieneutraal en circulair kantoorpand ontworpen. Het gebouw bevindt zich naast de toegang tot het bedrijventerrein en wordt ingesloten door een groene rand van volwassen bomen.

Het gebouw is ontworpen als een tweelaags volume dat is opgetild van het maaiveld om parkeren onder het gebouw en uit het zicht mogelijk te maken. Het a-symmetrische volume biedt ruimte aan een beschutte daktuin. Een herkenbare en overdekte entree is op de kop uit het volume gespaard. Door de introductie van een transparante gevel met ronde hoeken krijgt het gebouw een alzijdig karakter. Overkragende gevelbanden variëren in diepte afhankelijk van de oriëntatie en dienen hierdoor ook als zonwering. De bovenzijde van deze banden is voorzien van een speciaal samengestelde kruidenmix die bijen, vlinders en andere insecten aantrekt.

De bovenbouw is opgebouwd uit houten kolommen, liggers en CLT-vloeren. Stabiliteit wordt verkregen vanuit twee betonnen kernen. Rondom deze kernen ontstaat een vrij indeelbare plattegrond, met in het hart een afsluitbaar podium met tribunetrap voor overleg en presentaties. Door de toepassing van grote hoeveelheden hout wordt CO2 opgeslagen. Het gebouw is energieneutraal en wekt de volledige eigen energiebehoefte inclusief het gebruikersdeel op.

Circulair en demontabel

Het gebouw is circulair en demontabel ontworpen. Materialen zoals lijm, kit en pur zijn vermeden en er zijn geen samengestelde producten toegepast. De hoofddraagconstructie, waterdichte schil, bouwkundige inrichting, installaties en alle toegepaste materialen kunnen van elkaar gescheiden worden waardoor ze gemakkelijk vervangen of hergebruikt kunnen worden. Om dit in de toekomst mogelijk te maken zijn alle materialen opgenomen in een materialenpaspoort.

De Curve

Transparantie is een van de kernwaarden in de bedrijfsvoering van de organisatie die dit kantoorpand gaat bewonen en dat was dan ook een belangrijk uitgangspunt bij het ontwerp. De volledig glazen gevel zonder stijlen maximaliseert zicht en lichttoetreding.

De vorm van het gebouw volgt in de basis de bestaande rooilijn van de naastgelegen panden, de gevel springt naar binnen en buiten waar een verbijzondering gevraagd wordt door programma of functie. Ook de gevelband komt op specifieke punten los van de rest van de gevel en zorgt voor overstekken om zoninval te beperken.

Op de hoek bij de kruising en het mooiste uitzicht kraagt de verdieping uit om de hoek te accentueren. Diezelfde verdieping springt terug bij het binnenterrein om daar ruimte te laten en een daktuin te laten ontstaan. Ook de entree wordt op deze manier gemarkeerd en verbijzonderd.

We wilden de detaillering zo zuiver mogelijk houden voor maximaal effect van het spel tussen gevelband en glas: de hoogte van de band moest overal even hoog zijn, en het glas op beide verdiepingen moest ook dezelfde hoogte hebben. Uitdaging daarbij was dat de gevelband soms het glas volgt en soms ervan los springt.

Daarnaast is de verticale doorsnede van de band de ene keer een binnendetail en de andere keer buiten. Het dakpakket heeft een andere dikte dan de tussenvloer en die is weer anders dan de luifel.

Al deze randvoorwaarden zorgden voor een aardige puzzel die we onder andere opgelost hebben door met de hoogte van de verdiepingen te variëren en daarmee de hoogtemarges op te lossen. Tussen het glas zitten geen stijlen maar een kitnaad om de onderbreking zo minimaal mogelijk te laten zijn. Het structurele glas is maatwerk en samen ontwikkeld met Octatube, die de gevel ook gebouwd hebben.

Het gebouw wekt volledig zijn eigen stroom op door zonnepanelen en tevens voor de . Het mossedumdak zorgt voor betere infiltratie van het regenwater. CO2 gestuurde zone-luchtbehandeling en aanwezigheidsdetectors voor de verlichting zorgen ervoor dat er geen energie verspild wordt. Het gebouw krijgt een energielabel A++++ en presteert 70% beter dan het bouwbesluit vraagt op de EPC.

Hortus Utrecht

Op het voormalig Veemarktterrein in Utrecht wordt een nieuw gesloten bouwblok gerealiseerd. Hierbinnen worden twee zelfbouwkavels ontwikkeld. Vanuit de gemeente Utrecht zijn er hoge eisen gesteld aan deze woningen omtrent energiezuinigheid en duurzaamheid. Er dient een EPC van 0,0 gehaald te worden en een GPR van 8,16. Voor kavel 9 aan de Sartreweg hebben wij een plan gemaakt voor een eengezinswoning met vier lagen.

De vier bouwlagen zijn opgedeeld in twee woonetages en twee slaapetages. De woonetages worden door een centrale trap en vide met elkaar verbonden waardoor er een split-level ontstaat. Door deze wisselende vloerhoogtes wordt de onderlinge interactie behouden en hebben de keuken en werkkamer maar liefst een hoogte van 3,6 meter. De slaapetages worden geschakeld door een ander trappenhuis wat belicht wordt door een centraal daklicht.

De detaillering van de kozijnen zorgt ervoor dat op de slaapkamers een zitelement in de vensterbank ontstaat. De strakke omlijsting van het glas en de terug liggende te openen luiken zorgen voor een sterk contrast met de omliggende bebouwing. Door wisselende raamhoogten wordt de pandsgewijze architectuur verder benadrukt. Omdat de woning met zijn tuin op een half-verdiepte parkeergarage wordt gebouwd ligt de woning 1,5 m boven straatniveau.

SO Lux

Het schoolgebouw van SO Lux aan de Stauntonstraat in de Utrechtse wijk Zuilen is gerealiseerd in 1973 en voldoet ruimtelijk-functioneel niet meer aan de huidige wensen voor speciaal onderwijs. Daarnaast is het gebouw sterk verouderd. Besloten is het gebouw te renoveren.

De huidige school kenmerkt zich als eenlaags gebouw dat zich in twee vleugels uitstrekt over de volledige locatie. Door deze lage bebouwing is de functie van het gebouw moeilijk afleesbaar en ontbreekt een duidelijke herkenning van een entree. In de school grenzen de groepsruimten aan lange gangen zonder ‘hart’ of ontmoetingsruimte.

Het ontwerp is vanuit de bestaande doorsnede ontwikkeld. De gangzones aan de Stauntonstraat liggen lager dan de aangrenzende groepsruimten. Door hier alle nieuwe installaties te organiseren kunnen we zowel de gangzones als de groepsruimten bereiken en ontstaat door de geïsoleerde afscherming hiervan een nieuwe gevel die we inzetten voor de architectuur.

De hoofddraagconstructie van de school bestaat uit gemetselde kolommen met om de drie stramienen een dragende muur. De groepsruimten worden in het ontwerp, door de kleine groepen waarin lesgegeven wordt, teruggebracht tot twee stramienen. Het derde stramien vormt de schakel met de naastgelegen groepsruimte en omvat een bijlokaal en een toiletruimte die direct aan de groepsruimte grenst. Zo behoudt de docent het overzicht in de groep. Rondom de hoofdentree liggen de kantoren waarbij we de meer specialistische zorg als logopedie en spelbegeleiding in de bestaande uitbouwen hebben ondergebracht. De teamkamer ligt in de luwte tussen de bestaande school en de nieuwe vleugel.

Voor het verwarmen van de school wordt een luchtwarmtepomp gebruikt. De groepsruimten worden verwarmd middels vloerverwarming met aanvullend voorverwarmde lucht van een centrale luchtbehandeling. Voor de gymzaal verzorgt een Frenger plafond de verwarming / koeling met een separate luchtbehandeling voor de ventilatie. Samen met het optimaliseren van de thermische schil voldoet de school aan de BENG-criteria overeenkomstig het vigerende Bouwbesluit 2012 (nieuwbouw).